niedziela, 11 czerwca 2017

patrzę-nie

Moje piękno umarło całe
jakbym nie była nigdy mądrością.

To takie proste... jak wieczorna msza. Jak serce... niesłusznie oskarżane o wszystkie problemy świata. Jak głos... którego nie chcesz usłyszeć. Idę. Las... kościół. Wszędzie się modlę. Ktoś sieje nadzieję, ktoś ją zrywa. Jako w niebie, tak i na ziemi... niech nad ranem dotrze do Ciebie. Ty wiesz, co... to, na co trzeba zakryć duszę. Zanim odrodzi się w nowym spojrzeniu.

Posłuchaj ciszy...

umiem czuć
zbyt wiele

umiem czuć
za mało

Usłysz ciszę...

umiem nie płakać
z tęsknoty

umiem wylać morze
łez.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz